Czy kusza jest legalna w Polsce? Sprawdź przepisy, wymagania, kary i jak zdobyć pozwolenie na kuszę zgodnie z polskim prawem.
Spis treści
- Czym jest kusza według polskiego prawa?
- Kusza a ustawa o broni i amunicji – najważniejsze przepisy
- Pozwolenie na kuszę – kto i kiedy musi je posiadać?
- Kary za nielegalne posiadanie kuszy w Polsce
- Kusza a inne środki do samoobrony – legalność i różnice
- Jak legalnie uzyskać pozwolenie na kuszę – krok po kroku
Czym jest kusza według polskiego prawa?
Kusza to broń, która w polskim prawie budzi wiele kontrowersji i nieporozumień, zwłaszcza w kontekście jej klasyfikacji oraz prawa do posiadania i używania. Zgodnie z definicją ustawową, kusza jest narzędziem miotającym strzały lub bełty za pomocą siły sprężystości nagromadzonej w łęczysku. To istotna różnica w porównaniu do broni palnej czy łuku – dotyczą jej zupełnie inne regulacje prawne. Ustawa z dnia 21 maja 1999 roku o broni i amunicji (Dz.U. 2022 poz. 2516 z późn. zm.) nie zawiera oddzielnej sekcji dla kuszy, ale jednoznacznie zalicza ją do broni w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 3, gdzie określone jest, że bronią jest „każde urządzenie miotające, przeznaczone lub przystosowane do miotania pocisków za pomocą energii mechanicznej, sprężystości lub sprężonego powietrza”, co w praktyce oznacza, że kusze są traktowane podobnie jak inne rodzaje broni pneumatycznej i mechanicznej. Dodatkowo Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w rozporządzeniach wykonawczych i interpretacjach wskazuje, że kusza, niezależnie od siły naciągu czy rozmiaru, podlega ścisłej kontroli ze względu na łatwość, z jaką można z niej zranić lub nawet zabić człowieka. Polskie prawo nie rozróżnia kusz sportowych, historycznych, myśliwskich czy rekreacyjnych – każda z nich wymaga zastosowania określonych przepisów regulujących jej nabycie, posiadanie i użycie. Niezwykle ważna jest tutaj świadomość, że kusza według ustawodawcy nie jest zabawką ani przedmiotem kolekcjonerskim, ale pełnoprawnym narzędziem niebezpiecznym, którego posiadanie bez odpowiednich zezwoleń lub uprawnień wiąże się z poważnymi konsekwencjami prawnymi.
Interpretacja pojęcia kuszy w świetle polskiego prawa wykracza także poza samą konstrukcję czy przeznaczenie urządzenia. Kluczowe znaczenie ma funkcjonalność kuszy oraz jej możliwości w zakresie miotania pocisków z dużą siłą i precyzją. Według literatury prawniczej i stanowisk sądów, kuszą jest każdy mechanizm, który umożliwia naciągnięcie cięciwy oraz jej zwolnienie w sposób kontrolowany przez użytkownika, prowadzący do wystrzelenia pocisku. Oznacza to, że do kategorii tej zaliczają się zarówno nowoczesne kusze bloczkowe, refleksyjne, jak i historyczne rekonstrukcje oraz samodzielnie skonstruowane urządzenia spełniające te warunki. Warto zauważyć, że zgodnie z polskim prawem nie ma tu znaczenia materiał, z którego kusza została wykonana czy jej zewnętrzny wygląd – liczy się mechanizm działania i faktyczna funkcja użytkowa. Organy ścigania oraz sądy każdorazowo, w przypadku wątpliwości, dokonują kwalifikacji konkretnego egzemplarza w oparciu o biegłych z dziedziny broni i balistyki. Z tego względu nieuprawnione jest tłumaczenie się nieświadomością przepisów lub próbą zakwalifikowania swojej kuszy jako „repliki”, „sprzętu sportowego” czy „elementu dekoracyjnego”. Obowiązujące regulacje dotyczą również kusz składanych i miniaturowych oraz elementów służących do ich złożenia – nawet posiadanie części, z których można zmontować w pełni funkcjonalną kuszę, może zostać uznane za naruszenie przepisów. Z chwilą wejścia kuszy w posiadanie, właściciel jest zobowiązany do przestrzegania surowych zasad, jakie nakłada ustawodawca, a wszelkie odstępstwa lub próby obejścia prawa mogą prowadzić do poważnych sankcji prawnych.
Kusza a ustawa o broni i amunicji – najważniejsze przepisy
Kusza, mimo że przez wiele osób bywa postrzegana jako sprzęt rekreacyjny lub historyczny, w świetle polskiego prawa posiada status broni. Kluczowym dokumentem, który reguluje zasady jej posiadania i użytkowania, jest Ustawa z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji. Zgodnie z treścią tej ustawy, za broń uznaje się nie tylko klasyczne pistolety, karabiny czy rewolwery, ale także właśnie kusze, które stanowią osobną kategorię. W art. 4 ust. 1 pkt 2 tej ustawy zdefiniowano broń palną i białą, poszerzając katalog również o broń pneumatyczną oraz miotającą, której działanie opiera się na sile sprężystości — a takim mechanizmem dysponuje właśnie kusza. W świetle prawa zarówno kusze historyczne, jak i te współczesne, sportowe czy myśliwskie, niezależnie od kalibru czy prędkości pocisku, wymagają spełnienia ściśle określonych wymogów formalnych oraz posiadania odpowiedniego zezwolenia. Między innymi art. 10 ustawy jasno wskazuje, że posiadanie broni – w tym kuszy – bez ważnego zezwolenia jest przestępstwem ściganym przez organy ścigania, a zgodnie z art. 263 Kodeksu karnego może się to wiązać nie tylko z grzywną, lecz także ograniczeniem lub pozbawieniem wolności do lat 8. Dodatkowo, rejestrowane są przypadki, gdy nielegalne nabycie elementów czy części do kuszy, gotowych do montażu broni w warunkach domowych, również podlega karze, gdyż prawo traktuje części przeznaczone do konkretnego modelu broni na równi z samą bronią. Warto nadmienić, że wyjątkiem nie są nawet osoby prywatne czy kolekcjonerzy – także w ich przypadku wymagana jest zgoda właściwego organu policji oraz przestrzeganie reżimu przechowywania i transportu broni określonego w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Nad całością procedury czuwa Komenda Wojewódzka Policji, w której należy złożyć wniosek o pozwolenie na posiadanie kuszy. Proces ten obejmuje nie tylko sprawdzenie niekaralności oraz braku przeciwwskazań zdrowotnych, ale także uzasadnienie potrzeby posiadania broni – przykładowo na cele sportowe, myśliwskie, kolekcjonerskie lub rekonstrukcyjne.
Istotną kwestią jest także fakt, że przepisy ustawy o broni i amunicji w swojej obecnej formie nie przewidują dla kuszy żadnych wyjątków ani uproszczonych procedur – zarówno import, sprzedaż, jak i przewóz kuszy przez granicę Rzeczypospolitej Polskiej wymaga zgłoszenia oraz odpowiednich dokumentów przewozowych i ewidencyjnych. Po wejściu na terytorium Polski, każda kusza musi zostać zarejestrowana na konkretną osobę, która otrzymała stosowne zezwolenie. Sam zakup kuszy w sklepie stacjonarnym lub internetowym bez okazania pozwolenia jest w praktyce niemożliwy i naraża sprzedającego lub kupującego na postępowanie karne. Warto również podkreślić, że użytkowanie kuszy podlega restrykcjom dotyczącym miejsca i okoliczności wykorzystania – nie wolno jej używać w przestrzeni publicznej lub w sposób, który mógłby zagrozić życiu i zdrowiu innych osób. Przepisy bardzo rygorystycznie traktują również transport i przechowywanie – broń musi być trzymana w zabezpieczonym miejscu, uniemożliwiającym dostęp osobom postronnym, zwłaszcza dzieciom. W przypadku transportu przez osoby prywatne, należy pamiętać o obowiązku posiadania przy sobie dokumentów potwierdzających legalność broni, a także o stosowaniu odpowiednich etui lub futerałów, aby zminimalizować ryzyko przypadkowych incydentów. Osoby, które decydują się na posiadanie kuszy, muszą więc liczyć się z koniecznością przystąpienia do badań psychologicznych i lekarskich, przejścia odpowiednich szkoleń, a także spełnienia szczegółowych warunków proceduralnych podczas każdego etapu użytkowania broni. Takie regulacje mają na celu nie tylko zapewnienie bezpieczeństwa publicznego, ale także prewencję przed wykorzystywaniem kuszy do celów niezgodnych z prawem, stąd wszystkie etapy związane z jej rejestracją i kontrolą są ściśle nadzorowane. Wszystkie te wymagania jasno dowodzą, że kusza nie jest już traktowana jako przedmiot o charakterze wyłącznie sportowym czy historycznym, ale jako pełnoprawna broń wymagająca od posiadacza świadomości ryzyka i spełnienia wszystkich formalnych zobowiązań wynikających z aktualnej ustawy o broni i amunicji.
Pozwolenie na kuszę – kto i kiedy musi je posiadać?
W świetle obowiązującego w Polsce prawa, każda osoba pragnąca legalnie posiadać kuszę musi uzyskać stosowne pozwolenie wydawane przez właściwe organy administracji, najczęściej przez komendanta powiatowego lub miejskiego Policji. Wynika to bezpośrednio z ustawy o broni i amunicji, która jasno precyzuje, że kusza, niezależnie od jej przeznaczenia – sportowego, kolekcjonerskiego, myśliwskiego czy rekreacyjnego – uznawana jest za broń palną w rozumieniu przepisów polskiego prawa, a jej posiadanie podlega ścisłemu reżimowi administracyjnemu. Pozwolenie na kuszę jest obligatoryjne zarówno dla osób prywatnych, które pragną użytkować ją hobbystycznie, jak również dla sportowców, organizatorów wydarzeń historycznych, muzeów oraz innych instytucji kultury i nauki. Nie istnieje żadna kategoria użytkowników, która byłaby zwolniona z wymogu posiadania pozwolenia – dotyczy to także posiadania kuszy w celach kolekcjonerskich czy jako rekwizytu. Co istotne, przepisy jednoznacznie określają, że nawet części do samodzielnego montażu kuszy oraz istotne komponenty urządzenia podlegają tej samej regulacji prawnej, co gotowa kusza, wobec czego już samo posiadanie kluczowych elementów bez wymaganego pozwolenia stanowi naruszenie prawa. W praktyce oznacza to, że nie ma możliwości legalnego posiadania, przechowywania, przewożenia ani wykorzystywania kuszy lub jej części bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na broń, a wszelkie transakcje sprzedaży, zamiany czy darowizny muszą być dokumentowane i zgłaszane odpowiednim służbom. Osoby, które nie dopełnią tych obowiązków, narażają się na poważne konsekwencje prawne, w tym postępowanie karne oraz konfiskatę nielegalnej broni.
Pozwolenie na kuszę uzależnione jest od spełnienia restrykcyjnych wymagań formalnych i merytorycznych, które są bardzo zbliżone do procedur obowiązujących w przypadku innych rodzajów broni. Kandydat na posiadacza kuszy musi być osobą pełnoletnią, posiadającą pełną zdolność do czynności prawnych, niekaraną za przestępstwa umyślne oraz niefigurować w rejestrach osób uzależnionych od alkoholu lub substancji psychoaktywnych. Procedura przewiduje także obowiązek przejścia specjalistycznych badań lekarskich i psychologicznych, których celem jest potwierdzenie, że wnioskodawca nie stanowi zagrożenia dla siebie i otoczenia oraz jest osobą w pełni zdrową psychofizycznie. Ponadto wymagane jest odbycie szkolenia z zakresu bezpiecznego użytkowania broni oraz zdanie egzaminu teoretycznego i praktycznego, w trakcie którego oceniana jest znajomość aktualnych przepisów prawa, umiejętność bezpiecznego posługiwania się kuszą oraz świadomość odpowiedzialności związanej z jej posiadaniem. Szczegółowe warunki uzyskania pozwolenia różnią się w zależności od deklarowanego celu, dla którego kusza ma być wykorzystywana – osoba ubiegająca się o pozwolenie do celów sportowych powinna udokumentować przynależność do klubu strzeleckiego lub organizacji sportowej, natomiast kolekcjonerzy czy miłośnicy historii muszą wykazać się odpowiednią motywacją i doświadczeniem w gromadzeniu eksponatów historycznych. Istotnym elementem jest także konieczność zapewnienia warunków do bezpiecznego przechowywania kuszy – Policja może wymagać szczegółowej dokumentacji dotyczącej miejsca oraz sposobu zabezpieczenia broni przed dostępem osób nieuprawnionych. Wydanie pozwolenia jest procesem czasochłonnym i kosztownym, obejmującym nie tylko opłaty administracyjne, ale również koszt badań i szkoleń. W przypadku wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości, zatajenia informacji lub naruszenia warunków pozwolenia, organy wydające są zobowiązane do jego natychmiastowego cofnięcia oraz poinformowania o sprawie prokuratury. W świetle powyższego, decyzja o legalnym posiadaniu kuszy powinna być poprzedzona gruntowną analizą własnych motywacji oraz możliwości spełnienia wszystkich rygorystycznych wymogów formalnych i praktycznych, bowiem ustawodawca nie przewiduje wyjątków ani choćby minimalnych uproszeń w tej materii – bezpieczeństwo publiczne stanowi nadrzędny priorytet całego systemu prawnego związanego z bronią w Polsce.
Kary za nielegalne posiadanie kuszy w Polsce
Nielegalne posiadanie kuszy w Polsce traktowane jest niezwykle poważnie i objęte surowymi sankcjami prawnymi, które szczegółowo regulowane są przez Ustawę o broni i amunicji oraz Kodeks karny. W świetle polskich przepisów, kusza nie jest klasyfikowana jako urządzenie sportowe czy rekreacyjne, lecz formalnie została uznana za broń palną w rozumieniu ustawy, co oznacza, że jakiekolwiek odstępstwa od przewidzianych prawem procedur dotyczących jej pozyskania, posiadania lub użytkowania mogą skutkować poważnymi konsekwencjami. Głównym celem wprowadzenia tak restrykcyjnych regulacji jest zapewnienie bezpieczeństwa publicznego, zminimalizowanie ryzyka przestępczości oraz zapobieganie nieuprawnionemu użytkowaniu broni. Zgodnie z art. 263 § 2 Kodeksu karnego, kto bez wymaganego zezwolenia posiada broń palną, w tym kuszę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do nawet 8 lat. W praktyce oznacza to, że już samo wejście w posiadanie kuszy bez stosownego pozwolenia – niezależnie od tego, czy jest ona przechowywana w domu, przewożona czy też wykorzystana w celu innym niż przewidziany przepisami – jest przestępstwem ściganym z urzędu. Dodatkowo, w przypadku ujawnienia nielegalnego posiadania kuszy przez organy ścigania, obligatoryjna jest konfiskata zarówno samej broni, jak i wszelkich jej części czy amunicji służącej do jej użycia. Sąd może także orzec zakaz posiadania broni na przyszłość, co dla wielu osób z pasją łuczniczą lub kolekcjonerów stanowi poważną konsekwencję na lata. Warto dodać, że nielegalne posiadanie kuszy, nawet jeśli nie wiąże się z jej faktycznym użyciem, traktowane jest równie rygorystycznie, jak inne przypadki nieuprawnionego posiadania broni palnej lub pneumatycznej; nie ma tu znaczenia deklarowany cel (np. sportowy czy kolekcjonerski), wiek sprawcy czy jego wcześniejsza niekaralność. Organy ścigania oraz sądy stosują zasadę „zerowej tolerancji”, co odzwierciedla statystyki policyjne oraz dotychczasowe wyroki zapadające w sprawach dotyczących nielegalnego posiadania broni w Polsce.
Warto podkreślić, że katalog czynów zagrożonych karą związanych z nielegalną kuszą jest znacznie szerszy niż samo jej posiadanie. Pod sankcjami karnymi znajdują się także takie działania jak udostępnienie kuszy osobie nieuprawnionej, jej sprzedaż „z ręki do ręki” bez pośrednictwa legalnych podmiotów czy nawet przemycanie kuszy z zagranicy bez zgłoszenia stosownym służbom. Niezależnie od formy przewinienia, konsekwencje mają charakter zarówno karny, jak i administracyjny: poza wymiarem kary pozbawienia wolności, możliwe są wysokie grzywny, umieszczenie sprawcy w rejestrze osób nieuprawnionych do posiadania broni, a także orzekanie o przepadku innych narzędzi umożliwiających konstruowanie lub użytkowanie kuszy. Co ważne, w praktyce często dochodzi także do przeprowadzenia rewizji w miejscu zamieszkania, przeszukania pojazdów należących do podejrzanych oraz kontrolowania historii zakupów w sklepach specjalistycznych i internetowych. Próba obejścia prawa poprzez nabywanie kuszy za granicą czy sprowadzanie jej przez internet również nie uchroni przed odpowiedzialnością, gdyż już sam zamiar użycia kuszy na terenie Polski bez odpowiedniego pozwolenia rodzi obowiązek stosowania się do krajowych przepisów. W przypadku osób, które nie ukończyły 18 lat lub są niepełnoletnie, odpowiedzialność mogą ponosić również ich opiekunowie prawni, jeśli dopuścili do nabycia lub posługiwania się kuszą przez osobę małoletnią. Policja oraz prokuratura regularnie organizują akcje prewencyjne mające na celu wykrywanie nielegalnie posiadanych kusz i innych potencjalnie niebezpiecznych urządzeń, informując jednocześnie o ryzyku związanym z próbami ich ukrywania czy sprzedaży. Opinia biegłych powoływanych przez sąd w sprawach dotyczących nielegalnego posiadania broni jest kluczowa do ustalenia, czy dany przedmiot spełnia definicję kuszy w rozumieniu ustawy, nawet jeśli został wykonany samodzielnie w warunkach domowych; takie przypadki są traktowane z równą surowością. Wszystkie powyższe okoliczności sprawiają, że polski system prawny nie pozostawia wątpliwości co do rygorystycznego podejścia do kontroli posiadania i użytkowania kuszy, a każda próba obejścia przepisów skutkuje poważnymi konsekwencjami dla osób łamiących prawo.
Kusza a inne środki do samoobrony – legalność i różnice
W polskim systemie prawnym tematykę środków do samoobrony regulują zarówno przepisy kodeksu karnego, jak i szczegółowe ustawy, w tym Ustawa o broni i amunicji. Kusza, mimo że przez część osób kojarzona głównie z rekreacją czy sportem, pozostaje wyraźnie sklasyfikowana jako broń według aktualnych przepisów, co zasadniczo odróżnia ją od większości powszechnie dostępnych środków samoobrony. Różnice prawne i praktyczne pomiędzy kuszą a innymi akcesoriami służącymi do ochrony osobistej, takimi jak gaz pieprzowy, paralizatory, pałki teleskopowe czy alarmy osobiste, są znaczące i warunkują nie tylko sposób ich nabycia, ale także konsekwencje użytkowania. Przede wszystkim kusza należy do kategorii broni wymagających uzyskania stosownego pozwolenia, poprzedzonego badaniami lekarskimi, psychologicznymi oraz zdaniem egzaminu policyjnego, co sprawia, że dostęp do niej jest znacząco ograniczony. W odróżnieniu od legalnych i łatwo dostępnych środków samoobrony, takich jak gaz pieprzowy, których zakup i posiadanie nie wymagają żadnych formalnych zezwoleń ani rejestracji, kusza podlega ścisłemu nadzorowi organów ścigania ze względu na swój potencjał rażenia, cechy konstrukcyjne oraz możliwości penetracyjne. Na szczególną uwagę zasługuje również regulacja dotycząca pałek teleskopowych – one również są uznawane za broń i do ich legalnego posiadania potrzeba zezwolenia, jednak potocznie pałki czy paralizatory bywają mylnie uznawane za „dozwolone bez ograniczeń”, co nie jest zgodne z aktualnym stanem prawnym. W praktyce więc gaz pieprzowy stanowi jedyny w pełni legalny środek do osobistej ochrony, który można nabyć i nosić bez konieczności uzyskiwania zgody Policji, pod warunkiem, że użytkownik ukończył 18 lat oraz używa go zgodnie z przeznaczeniem i w sytuacji realnego zagrożenia. Natomiast paralizatory, choć dostępne w obrocie, mogą zostać uznane przez policję za broń elektryczną podlegającą ograniczeniom, jeśli przekraczają określone parametry techniczne – dlatego przed zakupem warto dokładnie zweryfikować ich specyfikację.
W porównaniu z wymienionymi środkami do samoobrony, kusza ze względu na swoją budowę, zasięg, precyzję i skutek działania posiada status analogiczny do broni palnej, co objawia się w restrykcyjnych wymaganiach i konsekwencjach prawnokarnych za jej nielegalne posiadanie czy użycie. Istotną różnicę stanowi również potencjalny sposób zastosowania – podczas gdy gaz pieprzowy, alarmy czy nawet paralizatory przeznaczone są do natychmiastowego odparcia zagrożenia w bezpośrednim kontakcie z napastnikiem, kusza jest przede wszystkim narzędziem ofensywnym, o dużej sile rażenia, które może prowadzić do ciężkich uszkodzeń ciała lub nawet utraty życia. Z tego powodu polskie prawo nie tylko wyklucza możliwość noszenia kuszy „przy sobie” na potrzeby samoobrony, ale również przewiduje odpowiedzialność karną nawet za jej samo posiadanie bez zezwolenia. Równie stanowczo zabronione jest noszenie i użycie kuszy w miejscach publicznych, ponieważ jej potencjał do wyrządzenia poważnych szkód zdecydowanie przekracza standardowe potrzeby obrony osobistej, do jakich stworzono środki takie jak gaz pieprzowy czy syreny alarmowe. Trzeba również pamiętać, że polskie prawo nie przewiduje żadnej uproszczonej ścieżki legalizacji kuszy do celów stricte obronnych – jej posiadanie uzasadnia wyłącznie działalność sportowa, kolekcjonerska lub kulturowa, każdorazowo wymagająca uzyskania licencji i zezwoleń. W przypadku użycia innych legalnych środków do samoobrony istotne jest zachowanie zasad proporcjonalności – przekroczenie obrony koniecznej, nawet w przypadku zastosowania gazu pieprzowego czy paralizatora, może prowadzić do odpowiedzialności karnej, ale sankcje te nie są aż tak dotkliwe jak w przypadku broni klasyfikowanej jako palna (jak kusza). Pod względem praktycznym oznacza to, że osoby rozważające zakup środków do samoobrony powinny każdorazowo weryfikować nie tylko legalność danego narzędzia, ale też dokładnie znać aktualne regulacje i być świadomym konsekwencji zarówno posiadania, jak i użycia środków ochrony osobistej w Polsce.
Jak legalnie uzyskać pozwolenie na kuszę – krok po kroku
Uzyskanie legalnego pozwolenia na kuszę w Polsce to proces wymagający precyzyjnego spełnienia szeregu formalności, którego głównym celem jest zapewnienie, że broń tego typu trafi wyłącznie w ręce odpowiedzialnych i wiarygodnych osób. Procedura rozpoczyna się od złożenia stosownego wniosku o wydanie pozwolenia na posiadanie kuszy do właściwego komendanta Komendy Wojewódzkiej Policji, zgodnie z miejscem zamieszkania osoby ubiegającej się o pozwolenie. W pierwszym kroku należy dokładnie uzasadnić, w jakim celu planujemy ubiegać się o kuszę – czy jest to sport, kolekcjonerstwo, rekonstrukcja historyczna, działalność edukacyjna w muzeum, czy inny prawnie uzasadniony przypadek. Każdy wniosek musi być poparty stosownymi dokumentami potwierdzającymi cel posiadania, np. zaświadczeniami z klubu sportowego, muzeum lub organizacji, w której kandydat działa. Jednocześnie, do dokumentów dołączane są aktualne zdjęcia o odpowiednim formacie oraz dowód wniesienia opłaty skarbowej za rozpatrzenie wniosku. W drugim kroku następuje etap oceny formalnej i merytorycznej przez organy Policji – sprawdzana jest niekaralność kandydata (wymagane zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego), badany jest stan zdrowia fizycznego i psychicznego poprzez obowiązkowe orzeczenia lekarskie oraz psychologiczne, które wykonuje uprawniony specjalista z listy Ministerstwa Zdrowia. Osoba starająca się o pozwolenie nie może być uzależniona od alkoholu, narkotyków ani środków odurzających, co jest weryfikowane zarówno w trakcie rozmów kwalifikacyjnych, jak i dodatkowych, specjalistycznych testów psychologicznych.
Kolejnym, bardzo istotnym krokiem jest obligatoryjne ukończenie kursu z zakresu bezpiecznego użytkowania kuszy, zakończonego egzaminem teoretycznym i praktycznym, który przeprowadza wybrana jednostka szkoleniowa posiadająca zgodę Komendanta Policji. Szkolenie obejmuje nie tylko obsługę i konserwację broni, ale również szczegółową znajomość obowiązujących przepisów prawa oraz zasad przechowywania broni – wszystko, aby przyszły posiadacz kuszy nie stanowił potencjalnego zagrożenia dla siebie i otoczenia. Po pozytywnym zaliczeniu kursu i egzaminu, a także spełnieniu poprzednich wymogów, Policja przeprowadza środowiskową wizytację miejsca przechowywania kuszy. Miejsce to musi być zabezpieczone zgodnie z normami: dedykowany sejf spełniający normę PN-EN 14450 lub pomieszczenie niedostępne dla osób trzecich. Jeżeli aplikacja uzyska pozytywną opinię, a kandydat nie budzi zastrzeżeń co do swojej wiarygodności, komendant Policji wydaje pozwolenie imienne, zwykle z wyszczególnieniem dozwolonych modeli i liczby kusz. Warto podkreślić, że każde pozwolenie ma charakter czasowy, co oznacza konieczność jego okresowego odnawiania poprzez kolejny cykl badań oraz aktualizację dokumentów – Policja może również w każdej chwili przeprowadzić kontrolę właściciela kuszy w celu sprawdzenia prawidłowości jej przechowywania i użytkowania. Z chwilą otrzymania pozwolenia, właściciel zostaje zobligowany do rejestracji każdej zakupionej kuszy oraz, w przypadku jej zbycia lub utraty, do niezwłocznego powiadomienia organów ścigania. Cały proces jest wieloetapowy i nierzadko trwa kilka miesięcy z uwagi na konieczność starannej weryfikacji kandydata na każdym etapie postępowania administracyjnego. Posiadanie pozwolenia uprawnia do legalnego zakupu, przechowywania i wykorzystywania kuszy zgodnie z przeznaczeniem określonym w decyzji, przy czym wszelkie odstępstwa od warunków pozwolenia lub nieprzestrzeganie przepisów wiąże się z ryzykiem cofnięcia uprawnień i poniesienia odpowiedzialności karnej.
Podsumowanie
Podsumowując – kusza w Polsce jest traktowana jako broń i jej posiadanie wymaga specjalnego pozwolenia zgodnie z ustawą o broni i amunicji. Brak odpowiedniego zezwolenia może skutkować poważnymi konsekwencjami prawnymi. Znajomość aktualnych uregulowań prawnych i kroków niezbędnych do legalnego uzyskania pozwolenia pozwoli uniknąć problemów. Warto również pamiętać, że kusza różni się statusowo od innych środków samoobrony, takich jak gaz pieprzowy czy paralizatory. Przed zakupem lub posiadaniem kuszy koniecznie zapoznaj się z obowiązującymi przepisami, aby działać w pełni legalnie.